Problem wyboru rozwiązania konstrukcyjnego ma miejsce jedynie w przypadku zaworów. Zawory można podzielić według następujących kryteriów:

• ze względu na rozmieszczenie wlotu i wylotu korpusu: przelotowe, trójdrogowe, kątowe,
• ze względu na rodzaj elementu zamykającego: z grzybem o ruchu liniowym, z grzybem obrotowym,
• ze względu na kształt elementu zamykającego: z grzybem profilowym, z grzybem perforowanym, z grzybem wielostopniowym, klatkowe,
• ze względu na odciążenie od sił poosiowych: nieodciążone, odciążone,
• ze względu na odwracalność działania: zawory o konstrukcji odwracalnej, dwugniazdowe, zawory o konstrukcji nieodwracalnej, 
• jednogniazdowe.

Zawory przelotowe o liniowym usytuowaniu wlotu i wylotu stanowią podstawową, najbardziej powszechną grupę zaworów. Zawory trójdrogowe stosowane są w instalacjach gdzie zachodzi potrzeba mieszania lub rozdziału przepływu medium. Zawory kątowe preferowane są do zastosowań w warunkach występowania flashingu (odparowania) i wysokich spadków ciśnienia. Odmianą zaworów kątowych są zawory typu "      " o równoległych lecz nie współosiowych przyłączach.

Zawory z grzybem obrotowym zalecane są w przypadkach dużych przepływów i potrzeby dokładnej regulacji na początku otwarcia. Elementy perforowane (wielootworowe) stosowane są głównie w celu obniżenia poziomu hałasu. Grzyby wielostopniowe ograniczają występowanie kawitacji i przepływu dławionego.

W zaworach klatkowych występuje grzyb tłoczkowy współpracujący z wielootworową klatką regulacyjną.

Stosowane są głównie w warunkach występowania dużych spadków ciśnienia. Odciążenie zaworu ma na celu wyrównanie ciśnień statycznych po obu stronach grzyba. za pomocą otworów odciążających lub przy zastosowaniu grzyba wewnętrznego (pilota).

Przy wyborze sposobu odciążania należy brać pod uwagę następujące czynniki:

a) grzyb - pilot

• kierunek przepływu - nad grzyb (FTC),
• wysoka szczelność zamknięcia - (Vkl.),
• możliwa wyższa regulacyjność zaworu,
• ograniczona możliwość wykonywania grzybów wielostopniowych i instalowania klatek dławiących.

b) otwory odciążające w grzybie

• kierunek przepływu - pod grzyb (FTO),
• maksymalna klasa szczelności zamknięcia - (IV kl.),
• uszczelka grzyba ulega zużyciu, należy przewidywać konieczność jej wymiany,
• możliwość wykonywania grzybów wielostopniowych i instalowania klatek dławiących.

Odwracalność działania zaworu polega na możliwości zmiany jego funkcji (czy naciskanie trzpienia powoduje zamykanie czy otwieranie zaworu) w wyniku innego montażu części wewnętrznych zaworu. Przy wyborze konstrukcji zaworu należy uwzględnić następujące czynniki:

• szczelność zamknięcia

Zawory jednogniazdowe mają większą szczelność zamknięcia niż dwugniazdowe.

• odciążenie od sił poosiowych

Zawory dwugniazdowe wymagają mniejszych sił przestawiających i pozwalają na przenoszenie wyższych spadków ciśnienia w porównaniu z jednogniazdowymi przy tych samych siłownikach.

• współczynnik przepływu

Istnieje większa możliwość redukcji przepływu w zaworach jednogniazdowych, a z kolei zawory dwugniazdowe i zawory z grzybem obrotowym mają większe współczynniki przepływu niż jednogniazdowe przy tej samej średnicy zaworu.

• ciśnienie nominalne

Zawory nieodwracalne stosowane są do wyższych ciśnień nominalnych niż zawory o konstrukcji odwracalnej.

• lepkość medium

Przy cieczach gęstych o lepkości ν > 10-5 [m2/s],  kiedy może występować przepływ laminarny,  zaleca się stosowanie zaworów jednogniazdowych.