Dławnica jest elementem ciśnieniowym służącym do pomieszczenia i uszczelnienia elementu (trzpień, wał) przekazującego ruch z napędu na organ zamykający. Dławnica może być integralną częścią korpusu lub być oddzielona od niego.

Zawory regulacyjne wykonywane są z następującymi rodzajami dławnic:

• standardowa
• wydłużona
• mieszkowa

Podstawowym kryterium doboru dławnic jest temperatura czynnika. Dławnice wydłużone stosowane są zarówno do wysokich jak i do niskich temperatur. Odmianą dławnic wydłużonych są dławnice dla kriogeniki (temperatury do - 196°C).

Dławnice mieszkowe zapewniają całkowitą szczelność zewnętrzną i stosowane są głównie do mediów agresywnych lub niebezpiecznych dla otoczenia.

Standardowe dławnice mieszkowe mogą być stosowane do ciśnienia 35 bar. Zastosowanie do wyższych ciśnień wymaga użycia mieszków wielowarstwowych. Zawory w wykonaniu materiałowym żeliwnym wykonywane są tylko z dławnicą standardową.

Zawory regulacyjne DN150…250, PN160…CL2500 mogą być wykonywane z dławnicami samouszczelniającymi. 

Rodzaj uszczelnienia trzpienia w dławnicy zależy od temperatury i rodzaju medium. Dla większości przypadków stosowane jest uszczelnienie z pierścieni PTFE z grafitem.

Uszczelnienie z czystego grafitu zalecane jest dla pary i pracy w wysokich temperaturach. Uszczelnienia te nie wymagają smarowania, wymagają natomiast regulacji w czasie eksploatacji w wyniku relaksacji i zużycia.

Do uszczelnień bezobsługowych należą  uszczelnienia typu PTFE-V i TA Luft. Uszczelnienia PTFE-V wykonane są z pierścieni  w kształcie „V” z materiału PTFE, z dociskiem za pomocą sprężyny spiralnej. Uszczelnienie TA Luft stanowi podwójny zestaw pierścieni uszczelniających  obciążony pakietem sprężyn talerzowych i w zakresie szczelności spełnia wymagania przepisów TA Luft: 2002, p. 5.2.6.4 oraz
VDI 2440: 2000.